Wyrzutnie rakietowe zgrupowane były w dywizjonach (4 wyrzutnie), brygadach i dywizjach. Brygada artylerii rakietowej w czasie odpalania jednej salwy, co trwało 7–10 sekund, mogła wystrzelić do 1152 pocisków, a dywizja – 3456 pocisków. Niektóre dywizje wchodziły w skład korpusów uderzeniowych naczelnego odwodu, których używano do przełamywania frontu na szczególnie ważnych kierunkach natarcia.
W dniu 1 stycznia 1944 roku Armia Czerwona posiadała: BM-8, 489 szt. BM-13, 2167 szt. Rama M-31, 5335 szt. natomiast dnia 1 maja 1945 na stanie było: BM-8, 364 szt. BM-13, 2527 szt. Rama M-31, 2771 szt. BM-31-12, 1047 szt.
W ludowym Wojsku Polskim wyrzutnie BM-8, 13, 31 i inne były na wyposażeniu samodzielnych dywizjonów i pułków artylerii rakietowej. W zależności od potrzeb jednostki te przydzielane były do oddziałów 1 i 2 Armii Wojska Polskiego.
Dane taktyczno-techniczne Podczas strzelania obsługa kryła się w pewnej odległości od wyrzutni.