Łk 8,19-20). Maria stała pod krzyżem wraz z Marią Magdaleną, Marią Kleofasową oraz Janem. Jak relacjonuje ewangelista, przed śmiercią Jezus powierzył swoją matkę opiece tego ucznia, a ucznia – opiece matki (J 19, 26-27).
Po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu Jezusa, Dzieje Apostolskie 1,12-15 sytuują ją wraz z apostołami i innymi bliskimi uczniami Jezusa, ok. 120 osób, w Wieczerniku w oczekiwaniu na Zesłanie Ducha Świętego. Ostatnie lata życia na ziemi, według tradycji, spędziła razem z Janem w Efezie.
Koniec życia ziemskiego mały|Jan Wielki, Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, ok. 1480, Katedra we Włocławku
Głównym źródłem opowieści na temat końca życia Marii są wczesnochrześcijańskie apokryfy z nurtu Transitus Mariae (Przejście Marii), powstające od IV wieku (ich autorstwo przypisywano fałszywie m.in. Janowi Ewangeliście, by nadać im autorytet). Tradycja ta została następnie spopularyzowana w średniowieczu dzięki Złotej legendzie.M. Starowieyski (red.), Apokryfy Nowego Testamentu. Ewangelie apokryficzne, t. 1, cz. 2, Wydawnictwo WAM, Kraków 2003, s. 783–789;