Lovecrafta. Przykłady istot które nie starzeją się i nie mogą zginąć w wyniku uszkodzenia ciała, ale istnieją sposoby na ich zniszczenie: Kapitan Latającego Holendra w serii filmowej Piraci z Karaibów (Davy Jones, potem Will Turner) Nieśmiertelni z cyklu filmów Nieśmiertelny, Nieumarli tacy jak wampiry i licze, Q w świecie Star Trek, Pradawni i Ori w świecie Stargate, Niektórzy superbohaterowie, tacy jak Superman i Wolverine. Przykłady istot które nie starzeją się, ale mogą zginąć w wyniku normalnego uszkodzenia ciała: Elfy w światach Śródziemia, Warhammer Fantasy i Warcraft, Istari (np. Gandalf) w świecie Śródziemia. Androidy i sztuczne inteligencje w fantastyce naukowej, Postludzie w fantastyce naukowej, Widma w świecie Stargate, Inne przykłady: Stuldburgs żyjący na wyspie Luggnagg w książce Podróże Guliwera Jonathana Swifta – nieśmiertelni ludzie, którzy jednak starzeją się i z czasem ich ciała tracą całkowicie sprawność, Bohaterki filmu Ze śmiercią jej do twarzy, które dzięki wypiciu magicznego eliksiru stają się nieśmiertelne, jednak ich ciała ulegają stopniowemu rozkładowi i muszą być ciągle naprawiane, aby zachować sprawność.
Zobacz też
transhumanizm woda żywa Drzewo Życia (religia) jabłoń Fontanna Młodości Juan Ponce de León Eliksir życia
Przypisy
Kategoria:Antropologia filozoficzna Kategoria:Czas w religii i mitologii