Kasper Cięglewicz (ur. 6 stycznia 1807 w Horodence, zm. 23 września 1886 we Lwowie) – polski działacz niepodległościowy pochodzenia ukraińskiego, powstaniec listopadowy, poeta.
Studiował na Wydziale Prawa na Uniwersytecie Lwowskim. Już na studiach zaczął prowadzić szeroką działalność wśród chłopstwa ukraińskiego na rzecz polskiego ruchu niepodległościowego, tutaj także zaczął pisać swoje pierwsze wiersze w języku ukraińskim. Po studiach odbywał praktyki sądowe w kilku miastach galicyjskich. Jego utwory, adresowane do ukraińskich chłopów, były kolportowane w całej wschodniej Galicji i były powszechnie znane. Jednak poezje i pieśni Cięglewicza, mające chłopów skłonić do powstania przeciw Austriakom, rozmijały się z chłopską mentalnością. Dla chłopów ukraińskich cesarz austriacki był obrońcą, a państwo polskie kojarzyło się im z pańskim folwarkiem. W takiej sytuacji nawoływanie do kos i podpaleń mogło się obrócić w niezamierzoną stronę, czego obawiali się inni konspiratorzy. Idea niepodległości Polski tak zawładnęła Cięglewiczem, że nie wahał się fałszować historii, pisząc m.in., że pańszczyznę wprowadzili zaborcy.
W 1831 dostał się do Warszawy i wstąpił do armii polskiej, walczył u boku generała Samuela Różyckiego.