Działania te kontynuował także w parafiach, gdzie później pracował jako wikariusz: MB Królowej Różańca Świętego w Łaziskach Górnych, Św. Jerzego w Rydułtowach, Św. Marii Magdaleny w Cieszynie i Św. Bartłomieja w Bieruniu Starym. W 1951 roku w Kokoszycach przeprowadził pierwsze rekolekcje dla ministrantów, które miały być prowadzone metodą tradycyjną – ksiądz miał głosić nauki, a chłopcy słuchać ich, rozważać, wyciągać wnioski, trwać w milczeniu i skupieniu. Zakończyły się one niepowodzeniem, co zainspirowało go do poszukiwania nowej metody formacyjnej. W roku 1954 po raz pierwszy odbyły się rekolekcje Oazy Dzieci Bożych, metodą rekolekcji zamkniętych.
W latach 1954–1956, w okresie wysiedleń biskupów śląskich, uczestniczył w pracach tajnej Kurii biskupiej w Katowicach. Zajmował się m.in. kontaktami z parafiami, kolportażem wewnętrznych materiałów duszpasterskich, a także pomocą w komunikacji z wiernymi. W październiku 1956 uczestniczył w organizowaniu ich powrotu do diecezji, a potem działał w Referacie Duszpasterskim Kurii diecezjalnej w Katowicach oraz w redakcji tygodnika katolickiego Gość Niedzielny.