Po przystąpieniu ZSRR do wojny z Japonią 9 sierpnia 1945, jeden pułk Ił-10 – 26. pułk szturmowy Floty Oceanu Spokojnego został użyty w działaniach na Półwyspie Koreańskim, atakując żeglugę japońską w portach i transport kolejowy.
Po wojnie, do początku lat 50., Ił-10 był podstawowym samolotem szturmowym lotnictwa radzieckiego. Samoloty te wycofano w 1956, przekreślając również wówczas prace nad dalszymi konstrukcjami odrzutowych opancerzonych samolotów szturmowych. Ił-10, także w wersji licencyjnej B-33, stał się też w latach 50. podstawowym samolotem szturmowym państw Układu Warszawskiego. W Polsce używano od lutego 1949 roku 120 Ił-10 (w tym 24 UIł-10), a następnie 281 B-33. Avie B-33 zostały w Polsce dostosowane do przenoszenia dodatkowych zbiorników paliwa 400 l od myśliwca MiG-17. Zaczęto je wycofywać w 1957, a ostatecznie wycofano w 1959 roku. W Czechosłowacji w latach 1950–1960 używano 86 Ił-10 (w tym 6 UIł-10) i około 600 B-33. Węgry w latach 1949–1956 używały 159 Ił-10 i B-33. Rumunia w latach 1953–1960 używała 30 Ił-10 i 150 B-33. Samolotów tych używała również Bułgaria.