W obiegu międzynarodowym również terminowi „idiom” bywa przypisywane znaczenie szerokie; wówczas staje się on synonimem ogólnie rozumianego frazeologizmu lub frazemu. Terminy „idiom” i „idiomatyka” są charakterystyczne dla zachodnich tradycji filologicznych i językoznawczych.
O idiomach najczęściej wspomina się w kontekście nauki języków obcych (ponieważ stanowią one liczną grupę wyjątków od poznawanych przez uczącego się reguł), stąd też bardzo często stosuje się inną definicję: „wyrażenie właściwe tylko danemu językowi, niedające się dosłownie przetłumaczyć na inny język”. Definicja ta nie jest jednak ścisła, ponieważ niektóre idiomy są zapożyczane od jednych języków przez drugie, przez co są one charakterystyczne dla większej niż jeden liczby języków.
Idiomy polskie piąte koło u wozu – osoba lub rzecz zawadzająca ręka rękę myje – popieranie się przez ludzi w nieuczciwych sprawach (angielski idiom oznacza współpracę, nie ma negatywnej konotacji) urwanie głowy – bezładny pośpiech flaki z olejem – coś wyjątkowo nudnego włosy stają dęba – być bardzo przestraszonym na czarną godzinę – na trudny okres w nieokreślonej przyszłości Idiomy obcojęzyczne W tłumaczeniu idiomy oddaje się najczęściej poprzez użycie odpowiadających im (lub zbliżonych znaczeniem) polskich idiomów, np.: , (dosł.