Karłag był miejscem uwięzienia wielu uczonych oraz artystów z terenów ZSRR i z zagranicy. W ten sposób stał się kolebką kultury w Karagandzie. Zarząd znajdował się w pobliżu wsi Dolinskoje (obwód karagandyjski). W dni świąt sowieckich z pomocą więźniów odbywały się koncerty i przedstawienia. Artyści zajmowali się pracami dekoracyjnymi. Wiadomo, że w Karłagu był wystawiany nawet balet. Wszystko to na poziomie bardzo profesjonalnym. Z czasem, pod koniec lat 30., kultura w Karagandzie zaczęła się rozwijać swoim biegiem. Wielu represjonowanych i deportowanych pozostało w Karagandzie, wnosząc znaczący wkład w rozwój nauki i kultury. Powstały warunki do nowego etapu w rozwoju sztuki Kazachstanu jako całości.
Karłag i inne obozy w Kazachstanie były też miejscem zsyłki prawosławnych duchownych, biskupów i księży, oraz mniszek i świeckich. Niektórzy z nich, jak arcybiskup Semipałatyńska Aleksander Szczukin czy mniszki rozstrzelane w 1942 r. po procesie grupowym s. Jewdokii Andrianowej, zostali zaliczeni w poczet nowych świętych męczenników rosyjskiej Cerkwi. Więzieni byli też duchowni katoliccy i innych wyznań, m.in. duszpasterze katoliccy: beatyfikowany w 2016 r. ks. Władysław Bukowiński oraz ks.