Oblężenie Tall az-ZatarFunkcjonują różne zapisy nazwy obozu: Tal al-Zaatar, Tel el-Zaatar, Tall az-Zatar, Tel al-Zaatar. – walki pomiędzy milicjami chrześcijańskim a zbrojnymi formacjami palestyńskimi o kontrolę nad bejruckim obozem dla uchodźców Tall az-Zatar podczas wojny domowej w Libanie.
Tall az-Zatar Powstały w 1948 r. obóz uchodźców Tall az-Zatar mieścił się w północno-wschodnim Bejrucie i był największym oraz najlepiej umocnionym obozem palestyńskim. Obejmował terytorium o powierzchni ok. 1,85 km², był podzielony na pięć części zarządzanych przez poszczególne frakcje OWP: Al-Fatah, Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny – Główne Dowództwo (Ahmad Dżibril), Ludowy Front Wyzwolenia Palestyny (Georges Habasz), Ludowo-Demokratyczny Front na rzecz Wyzwolenia Palestyny oraz As-Sa’ika. Posiadał silne fortyfikacje, bunkry i wiele podziemnych tuneli, tworzących skomplikowany system obronny. Broniło go ok. 2,5 tys. fedainów przemieszanych z ludnością cywilną. Z terenu obozu Palestyńczycy mogli swobodnie ostrzeliwać dzielnice chrześcijańskie we wschodnim Bejrucie.