Po rewolucji październikowej, 20 listopada 1917, wyznaczony na szefa sztabu naczelnego dowództwa. Po rozformowaniu, w lutym 1918 we Wszechrosyjskim Sztabie Głównym, następnie wyznaczony na dowódcę obrony Piotrogrodu i granic Rosji Sowieckiej w tym rejonie. Od marca do sierpnia 1918 wojskowy kierownik Wyższej Rady Wojskowej. Po jej likwidacji skierowany do Rady Komisarzy Ludowych. Od czerwca do lipca 1919 wykonywał obowiązki szefa Sztabu Polowego Rewolucyjnej Rady Wojskowej Republiki, następnie w komisji zbierającej materiały i doświadczenia I wojny światowej. Od marca 1919 szef Wyższego Zarządu Geodezyjnego, na którego czele stał do października 1923. W 1925 zorganizował biuro „Zdjęcia Lotnicze”. Od 1928 w dyspozycji Rewolucyjnej Rady Wojskowej ZSRR.
W 1944 mianowany generałem lejtnantem Armii Czerwonej. Po wojnie zaangażowany w pracę naukową. Autor prac z taktyki wojskowej oraz 9 tomowego wydawnictwa pt. Geodezja. Ponadto jest autorem: Вся власть Советам. Воспоминания (Cała władza w ręce rad. Wspomnienia)L. Bazylow, J. Sobczak, Encyklopedia rewolucji październikowej, Wiedza Powszechna, Warszawa 1977, s. 45. – Był odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza III i IV klasy, Orderem Świętej Anny II i III klasy, Orderem Świętego Stanisława II i III klasy.
Galeria
Przypisy