Wzorem większych modeli marki wykorzystywał on nadwozie o nowoczesnej konstrukcji samonośnej z integralną ramą, pozwalające na umieszczenie podłogi poniżej podłużnic ramy, co sprawiało, że samochody Hudsona z takim nadwoziem nazwanym step-down miały niższy środek ciężkości od konkurencji stosującej tradycyjne ramy, a przy tym sztywne nadwozie zapewniało bezpieczeństwoStep-down – z ang. zejście w dół; chodziło o zajmowanie miejsca w obniżonym w stosunku do konkurentów nadwoziu.. Z rozstawem osi 267 cm (105 cali) Jet plasował się pomiędzy bezpośrednimi amerykańskimi konkurentami z tej klasy: Nash Rambler (100 cali) i Willys Aero (108 cali). Oferowany był z początku tylko jako 4-drzwiowy sześciomiejscowy sedan, z trzema miejscami na przedniej kanapie, w dwóch wersjach wyposażenia: Jet i Super Jet podaje, że w 1953 roku oferowano 2- i 4-drzwiowy sedan Super Jet oraz 2-drzwiowe coupé Jet, lecz według prospektu i współczesnych artykułów produkowany był tylko 4-drzwiowy sedan w dwóch wersjach wyposażenia, a 2-drzwiowy dopiero od 1954 roku, bez informacji o nadwoziu coupé (, ;