Twórczość Ruckgabera należy do nurtu wczesnego romantyzmu. Jego kompozycje odbijają wiodące kierunki estetyczne epoki. Kompozycje obejmują głównie muzykę fortepianową o charakterze salonowym, opartą jednak nierzadko na polskim folklorze. W utworach kameralnych posługiwał się chętnie motywami polskich tańców ludowych, jak krakowiak, mazurek i polonez.Błaszczyk Leon Tadeusz, Dyrygenci polscy i obcy w Polsce działający w XIX i XX wieku, Wydawnictwo Muzyczne, 1964, hasło: Ruckgaber Jan Publikowano je w największych domach wydawniczych Lipska, Londynu, Brukseli, Paryża i Petersburga, oraz w Wiedniu, Warszawie i Lwowie.Babiniec Nadia, Kameralno - wokalne utwory kompozytorów Galicji XIX wieku, Podręcznik, Lwów, 2005 W dorobku kompozytorskim Ruckgabera znalazło się ok. 100 opusów. Uznanie współczesnych przyniosły mu m.in. „Uwertura na otwarcie Teatru Skarbkowskiego” (1842) oraz „Duo g-mol na skrzypce i fortepian” (op. 41).Spis kompozycji J. Ruckgabera w Bibliotece Zakładu Ossolińskich we Lwowie, z rękopisu Jana Ruckgabera, wnukaBreitkopf&Hartels, Kleinere Vortragsstucke, Ruckgaber Op. 41, Duo Gm, str 11 Komponował także pieśni do tekstów polskich. Po powstaniu listopadowym 1830 r.