Ronald Myles Dworkin (ur. 11 grudnia 1931 w Worcester, zm. 14 lutego 2013 w Londynie) – amerykański filozof prawa i filozof polityki, krytyk pozytywizmu prawniczego, w szczególności w wersji zaproponowanej przez Herberta Harta. Jego integralna teoria prawa jest jedną z dominujących teorii w krajach anglosaskich.
Życiorys Studiował prawo na Uniwersytecie Harvarda i w Magdalen College w Oksfordzie, gdzie był uczniem Ruperta Crossa i stypendystą Rhodesa. Po studiach był asystentem sędziego Learneda Handa. Sędzia Learned Hand stwierdził później, że Ronald Dworkin był najlepszym asystentem, jakiego kiedykolwiek zatrudnił, natomiast Dworkin uważa Handa za swojego życiowego mentora. Następnie Dworkin zatrudnił się w nowojorskiej firmie prawniczej Sullivan & Cromwell, by potem zostać profesorem prawa Uniwersytetu Yale. Dworkin uczęszczał do Harvard Law School, którą ukończył w 1957 roku z tytułem magistra prawa, magna cum laude.
W 1969 roku zostaje mu powierzona katedra jurysprudencji w Oxfordzie, gdzie był następcą Herberta L.A. Harta. Po przejściu na emeryturę był (do 2008) profesorem jurysprudencji University College London. Był również profesorem prawa New York University School of Law i profesorem filozofii Uniwersytetu Nowojorskiego.