Konstrukcja Orbiter jest niewielkim, wykonanym w całości z kompozytów węglowych i szklanych średniopłatem napędzanym elektrycznym silnikiem bezszczotkowym. Statek powietrzny może być wyposażony w jedną z trzech rodzajów głowic ze stabilizowanymi kamerami do obserwacji nocnej, dziennej i pracującej przy słabym oświetleniu. Głowica z kolorową, cyfrową kamerą dzienną D-STAMP/3G o masie 750 g, 10 krotnym powiększeniem zapewnia możliwość wykrycia pojazdu z odległości 2 km, a człowieka z ok. 900 metrów. Polskie Orbitery mogą być wyposażone w najnowszą głowicę przeznaczoną do współpracy z Orbiterem, U-STAMP (Un-Cooled Stabilized Miniature Infra Red Camera) z niechłodzoną kamerą pracującą w podczerwieni. Wszystkie głowice montowane są w dziobie bezzałogowego środka rozpoznawczego. Orbiter ma możliwość przesyłania obrazu z kamery w czasie rzeczywistym na odległość do 15 kilometrów od stanowiska operatora. Aparat staruje z katapulty, na której rozpędzany jest przy użyciu gumowych taśm. Istnieje również możliwość wystartowania aparatu z ręki. Ląduje wykorzystując poduszkę powietrzną i spadochron.