Zerwał z polityką i poświęcił się pisaniu pamiętników.
W 1874 roku wykorzystał ogłoszenie amnestii generalnej w kraju i wrócił do Meksyku. Dwa lata później, 21 czerwca 1876, zmarł w ubóstwie i zapomnieniu w mieście Meksyk. Został pochowany na cmentarzu Tepeyac niedaleko Villa de Guadalupe.
Był dwukrotnie żonaty – z Inés Garcíą, którą poślubił w 1824 roku i z Maríą Dolores de Tosta, z którą wziął ślub kilka miesięcy po śmierci pierwszej żony w 1844 roku.
Santa Anna posiadał przyciągającą osobowość oraz wybitne zdolności przywódcze. Jego ekstrawagancki styl życia, umiłowanie luksusu i żądza władzy połączone z niekompetencją w sprawach państwowych doprowadziły Meksyk na skraj upadku, a jego samego do ubóstwa i utraty poważania.
Bywa nazywany „Attylą cywilizacji meksykańskiej” i „Napoleonem Zachodu”.
Odznaczenia Wielki Mistrz Orderu Najświętszej Marii Panny z Guadalupe Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania) Krzyż Kawalerski Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (1855, Belgia)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Meksykańscy generałowie