Po rewolucji lutowej 1917 w kwietniu 1917 dowódca 8 Korpusu Armijnego w składzie 4 Armii - nacierał na Mareszt razem z 2 Armią rumuńską. 12 lipca 1917 dowódca 10 Armii Frontu Zachodniego. Miał działać na głównym kierunku operacji zaczepnej. Armii nie przygotował do operacji, poniósł duże straty ok. 6 - 7 tys. żołnierzy zabitych i ok. 30 tys. rannych) (w składzie Armii walczył 38 Korpus Armijny gen. lejtn. J. Dowbor-Muśnickiego). Wyznaczony czasowo od 31 lipca - 5 sierpnia naczelnym dowódcą Frontu Zachodniego, zmienił gen. A. Denikina. 9 września zdjęty z dowódcy 10 Armii i przekazany do dyspozycji sztabu Kijowskiego Okręgu Wojskowego.
Po rewolucji październikowej wyjechał za Don i zaproponował swoją służbę w Armii Ochotniczej. Na początku 1918 przedstawiciel Armii Ochotniczej przy hetmanie Ukrainy gen. P. P. Skoropadskim (pozostawał na tym stanowisku do zajęcia Kijowa przez Siły Zbrojne Południa Rosji w 1919).
W 1919 wyjechał poza granice Rosji. Osiadł w Bułgarii, potem wyjechał do Francji, gdzie zmarł. Był odznaczony Orderem Świętego Jerzego IV klasy, Złotą Szablą "Za Dzielność", Orderem Świętego Włodzimierza II, III i IV klasy, Orderem Świętej Anny I, II i III klasy, Orderem Świętego Stanisława I, II i III klasy.