Siedem lat później Maria Szepielewa urodziła chłopca, nazwanego Władimirem, który okazał się być niemym. Ojciec przyszłego świętego zmarł, kiedy Władimir miał trzy lata. Wychowaniem dziecka zajęła się matka, która starała się wpoić synowi prawdy chrześcijańskie, uczyła go miłości do bliźniego. W tym celu odwiedzała z nim więzienia, gdzie rozdawała jałmużnę. Wraz z matką chłopiec bywał w Monaster Pustelni Kitajewskiej Ławry Pieczerskiej, w której mieszkał wówczas jurodiwyj hieromnich Teofil. Ze słów, które Teofil kierował do Władimira, wynikało, że chłopiec zostanie mnichem. Zgodnie z panującym w Rosji zwyczajem, dzieci rodzin wojskowych miały kształcić się w szkołach wojskowych i robić karierę oficerską. Wiosną 1852 roku Maria Szepielewa dostała list z Petersburga. Polecono jej przywieźć syna do stolicy, gdzie miał pobierać nauki w korpusie kadetów. Za radą metropolity kijowskiego Filareta, Maria Szepielewa odpisała do Petersburga, że z powodu niemoty syna nie może go oddać do wojskaЖитие иже во святых Преподобного и Богоносного отца нашего Алексия Голосеевского старца и подвижника Киево-Печёрской Лавры, "Русский Паломник" 8 (1993). [dostęp: 2010-05-28]..