związany z Polonią szwedzką, był prezesem Rady Uchodźstwa Polskiego w Szwecji (1976–1977).
Po zmianie systemu politycznego w Polsce świadczył usługi doradcze w Urzędzie Rady Ministrów, następnie był przedstawicielem szwedzkiego banku oszczędnościowego (Sparbanken) w Polsce (1991–1994). Pozostał jednak w Szwecji, gdzie pełnił funkcję redaktora naczelnego pisma „Internationalla studier” (1997–2001). Został też asystentem badawczym oraz ekspertem ds. Europy Środkowej i Wschodniej oraz Rosji w Instytucie Spraw Zagranicznych w Sztokholmie.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim (1992) oraz Krzyżem Oficerskim (2008) Orderu Odrodzenia Polski, w 2009 otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Nowakowski (red.), Kto jest kim: wśród Polonii szwedzkiej/Vem är det: Polacker i Sverige, Tullinge 2003, s. 179.
Kategoria:Badacze stosunków międzynarodowych Kategoria:Działacze polonijni Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Politycy Liberałów (Szwecja) Kategoria:Polonia w Szwecji Kategoria:Absolwenci VI Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zmarli w 2018