Podczas wybuchu wojny domowej w lipcu 1936 roku przebywał w Skandynawii. Nie wrócił do kraju po tym, jak dowiedział się o splądrowaniu jego mieszkania i opróżnieniu konta bankowego przez przedstawicieli Frontu Ludowego. W międzyczasie pozbawiono go urzędu, wybierając na szefa państwa Manuela Diaza de Azañę.

Zamora osiadł we Francji, w której pozostał aż do 1940 roku. W tym samym roku udał się w czternastostomiesięczną podróż do Argentyny. Do Buenos Aires przybył w styczniu 1942 roku. Poświęcił się tam pisaniu pamiętników, książek oraz uczestnictwu w spotkaniach politycznych.

Nie skorzystał w ponawianych pod jego adresem ofert powrotu do Hiszpanii, mimo skoligacenia z generałem de Llano będącym stronnikiem reżimu.

Zmarł w Buenos Aires. W 1979 roku jego ciało przeniesiono do Madrytu, gdzie został pochowany na Cmentarzu Almudena.

Kategoria:Prezydenci Hiszpanii Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1949