Pozytywny efekt prób pozwolił pójść dalej i zaprojektować maszynę dyspozycyjną, w całości zbudowaną z kompozytów. Efektem prac był samolot oznaczony jako MH-02. Samolot do swojego pierwszego lotu wzbił się 5 marca 1993 roku. Nie planowano uruchomienia produkcji seryjnej, MH-02 miał być jedynie demonstratorem technologii, wykorzystanych później w kolejnym projekcie inżyniera Fujino, dyspozycyjnym HondaJet. MH-02, do czasu zakończenia prób, spędził w powietrzu 170 godzinLeszek A. Wieliczko, Honda Jet. Odrzutowy samolot dyspozycyjny, „Lotnictwo Aviation International”, nr 8 (2016), s. 18, .
Konstrukcja MH-02 był ośmiomiejscowym górnopłatem z usterzeniem w kształcie litery T i skrzydłami o ujemnym skosie (-12° w 25% cięciwy skrzydła). Maszyna napędzana była dwoma silnikami turboodrzutowymi Pratt & Whitney Canada JT15D1, które zamontowano nad skrzydłami samolotu. Skrzydła wyposażone w trójszczelinowe klapy.
Przypisy
Kategoria:Honda Kategoria:Japońskie samoloty doświadczalne Kategoria:Samoloty dyspozycyjne z napędem odrzutowym