mały|Grób Włodzimierza Bochenka na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Włodzimierz Bochenek, ps. Mazur (ur. 3 kwietnia 1894 w Krakowie, zm. 24 stycznia 1926 w Gisy-les-Nobles, we Francji) – podpułkownik Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 3 kwietnia 1894 w Krakowie, w rodzinie Jakuba., tu urodzony w Bochni.. Od 1905 uczył się w c. k. Gimnazjum I w Tarnowie. Tam w czerwcu 1914 zdał egzamin dojrzałości. Następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i Uniwersytecie Franciszkańskim we Lwowie. Równocześnie działał w Związku Strzeleckim, w którym ukończył kurs średni.
Od 8 sierpnia 1914 służył w 1 Pułku Piechoty Legionów Polskich jako komendant IV plutonu 4. kompanii, a następnie kompanii. 9 października tego roku Józef Piłsudski mianował go podporucznikiem. 2 lipca 1915 awansował na chorążego, a 1 kwietnia 1916 na podporucznika. Latem 1917, po kryzysie przysięgowym, został wcielony do armii austro-węgierskiej i wysłany na front włoski. W sierpniu 1918, pod przybranym nazwiskiem, rozpoczął działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej. Powołany przez Edwarda Śmigły-Rydza do sztabu tej organizacji.