Agenda 2010, która zaczęła się jako program trzeciej drogi (wspólny projekt z Tonym Blairem i Billem Clintonem), stała się w oczach społeczeństwa procesem likwidacji państwa opiekuńczego.
Styl polityki W pierwszych latach sprawowania rządów, Schröder był określany jako Medienkanzler (z niem. medialny kanclerz). Po wielu zmianach w swoim rządzie, narastający opór zdominowanego przez CDU Bundesratu oraz spadek popularności zmieniły styl Schrödera na oparty na sile władzy urzędu kanclerskiego.
1 lipca 2005 roku, na jego wniosek, w wyniku spadającego poparcia dla jego rządów i SPD, Bundestag nie udzielił mu wotum zaufania. Efektem tego było skrócenie kadencji parlamentu. Kampania wyborcza przebiegała pod znakiem ofensywy SPD i Schrödera, co przyniosło znaczący wzrost notowań SPD i o mało nie zakończyło się zwycięstwem partii w wyborach. W rządzie nowej wielkiej koalicji CDU/CSU – SPD Schröder nie zdecydował się wziąć udziału, chociaż jego współpracownicy (m.in. Frank-Walter Steinmeier) otrzymali ważne teki ministerialne.