Gwałtowny rozwój Frontu Oraczy, który nastąpił w tym okresie, spowodował, że regionalna organizacja z okolic Hunedoary rozwinęła ogólnokrajowe struktury i stała się jednym z głównych instrumentów przejęcia władzy przez komunistów w kraju. W latach 1948–1949 Front Oraczy liczył ok. 1,4–1,5 mln członków, więcej niż partia komunistyczna. Liderzy komunistów uważali Front Oraczy za swoją wiejską przybudówkę, jednak początkowo ukrywano bezpośrednie związki pomiędzy tymi organizacjami, aby Front mógł zdobyć większą popularność na wsi. Bardzo dużą popularność przynosiła Frontowi polityka rolna i reforma rolna przeprowadzona przez rząd Grozy w 1945, która nie narzucała jeszcze wsi kolektywizacji.

W czerwcu 1945 odbył się pierwszy powojenny zjazd Frontu Oraczy. Większość delegatów stanowili chłopi. Uczestnicy zjazdu wystosowali podziękowania wobec partii komunistycznej i klasy robotniczej za wsparcie chłopskich interesów;