W latach 1990–1992 sprawował funkcję przewodniczącego Łotewskiego Frontu Ludowego. Po odzyskaniu przez Łotwę niepodległości powrócił do pracy neurochirurga w ryskich szpitalach. W 1993 Rada Naukowa Łotewskiej Akademii Medycznej dokonała nostryfikacji jego tytułu naukowego uzyskanego w Moskwie, przyznając mu stopień doktora nauk medycznych.

W 1997 powrócił do polityki, przyłączając się do Łotewskiej Drogi (LC). Z jej ramienia uzyskał mandat radnego Rygi, zostając przewodniczącym Klubu Radnych LC. W 1998 został wybrany posłem na Sejm z listy LC, gdzie był m.in. przewodniczącym łotewskiej delegacji do Zgromadzenia Bałtyckiego oraz trzykrotnie przewodniczącym Zgromadzenia. W 2001 został wybrany na urząd wicemarszałka Sejmu – funkcję sprawował do końca kadencji w listopadzie 2002. Od 2003 pracował jako radca w Departamencie Stosunków Międzynarodowych Ministerstwa Obrony, gdzie zajmował się Białorusią, Ukrainą i Kaukazem Południowym.

Mieszka w Jurmale. W wyborach 2009 uzyskał mandat radnego Rady Miejskiej z ramienia Związku Obywatelskiego. Został wybrany wiceprzewodniczącym rady miejskiej (wiceburmistrzem). W maju następnego roku w związku z aresztowaniem poprzedniego burmistrza Munkevicsa rada wybrała go gospodarzem miasta.