W 1880 na ludność miasta składało się 930 Polaków, 212 Żydów oraz 185 Niemców. W 1890 po otwarciu stacji Strzyżów nad Wisłokiem ruszyła linia kolejowa z Rzeszowa do Jasła. Ostatni, dziewiąty wielki pożar miasta w 1895 był impulsem do jego odbudowy w formie murowanej. 15 września 1896 r. miasto zostało ponownie siedzibą powiatu, obejmującego 56 gmin z 59 tys. mieszkańców. W 1896 lub 1899 rozpoczęło działalność lokalne Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”. W 1901 funkcjonowały w Strzyżowie trzy towarzystwa kredytowe: jedno polskie, założone w 1874, pod przewodnictwem Władysława Wojnarowskiego i dwa żydowskie, założone w 1892 i 1899, którym przewodniczyli odpowiednio Wolf Deutsch i Jakub Kaner.
W 1910 otwarty został gmach Sokoła, a w 1912 – koedukacyjne prywatne Gimnazjum Realne Miejskie (późniejsze Liceum Ogólnokształcące) oraz księgarnia Towarzystwa Szkoły Ludowej. W ostatnich latach poprzedzających I wojnę światową ziemianin Dydyński z Godowej odstąpił teren Żarnowskiej Góry strzyżowianinowi w rezultacie rozgrywki pokera.