Czesława Miłosza poślubiła (po śmierci Cękalskiego) w 1956 roku w Paryżu.
Okres okupacji i 1945 rok Kiedy Czesław Miłosz powrócił w lipcu 1940 z Wilna przez Prusy Wschodnie do zajętej przez Wehrmacht Warszawy, zamieszkali najpierw w kamienicy na rogu ulic Mazowieckiej i Kredytowej. Podczas okupacji Janina Cękalska przygotowała jesienią 1940 roku z Jerzym Andrzejewskim podziemną edycję Wierszy Czesława Miłosza, wydaną w nakładzie 46 egzemplarzy pod pseudonimem „Jan Syruć”. Jerzy Andrzejewski wspominał później: Latem 1941 przeprowadzili się do większego mieszkania przy alei Niepodległości 131, gdzie mieszkali w czwórkę z jej rodzicami. Czesław Miłosz i Janina pobierali lekcje języka angielskiego u Jerzego Toeplitza i Angielki Mary Skarżalin. Janina pomagała w szukaniu kryjówek i organizowniu opieki dla pięciu wileńskich Żydów w Warszawie, za co w lipcu 1989 Czesław Miłosz z bratem Andrzejem otrzymali od Instytutu Jad Waszem tytuły Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Po 1942 Janina i Czesław razem z Stanisławem Dygatem brali udział w seminarium filozoficznym prowadzonym przez Władysława Tatarkiewicza oraz w spotkaniach recytatorskich w mieszkaniu Marii i Edmunda Wiercińskich. Przebywali również kilkakrotnie w Stawisku, gdzie w willi Lilpopa mieszkał z żoną Jarosław Iwaszkiewicz, którego Czesław Miłosz poznał w Wilnie.