Wyrok został warunkowo złagodzony w 1955, kiedy hierarcha wyszedł na wolność i objął tymczasowo katedrę dniepropetrowską, a następnie na stałe katedrę winnicką i bracławską.
W 1957 w związku z planowanym odsunięciem metropolity Makarego (Oksijuka) od godności zwierzchnika Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, władze polskie rozważały jego zaproszenie do Polski jako kandydata na nowego zwierzchnika Kościoła.
12 lutego 1958 za zasługi w pracy duszpasterskiej otrzymał prawo noszenia brylantowego krzyża na kłobuku. Czynnie sprzeciwiał się polityce władz radzieckich wobec Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, co stało się przyczyną wymuszenia przez nie na patriarsze Moskwy, by przedwcześnie przeniósł go w stan spoczynku. Miało to miejsce w 1961. Arcybiskup zmarł pięć lat później w Winnicy, po ciężkiej chorobie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Polscy biskupi prawosławni Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Diecezja wołyńska Kategoria:Biskupi winniccy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Biskupi czernihowscy (Patriarchat Moskiewski) Kategoria:Absolwenci Moskiewskiej Akademii Duchownej Kategoria:Biskupi połtawscy Kategoria:Ofiary prześladowań antyprawosławnych w Związku Radzieckim Kategoria:Kapelani