W 1919 został powołany do Wojska Polskiego w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lutego 1918 z byłej armii austro-węgierskiej do Dowództwa Okręgu Generalnego w KrakowieDziennik Rozkazów Wojskowych nr. 79 z 22 lipca 1919 s. 1803, 1813. W 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów. W latach 1923–1924 posiadał przydział do 6 pułku saperów w Przemyślu. W 1934 jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia i posiadał przydział do 8 batalionu saperów w Toruniu.
W 1921 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, gdzie następnie pracował jako asystent. Był wybitnym reprezentantem szkoły lwowsko-krakowskiej. Po przybyciu do budującej się Gdyni zaprojektował kilka budynków w stylu modernistycznym, które do dziś stanowią wizytówkę miasta. Powszechnie znany i prezentowany w prasie specjalistycznej jest największy kubaturowo budynek przedwojennej Gdyni zespół mieszkaniowy BGK, tzw. „Bankowiec”. Kolejnym zaprojektowanym przez niego budynkiem jest dom czynszowy Konopków w Gdyni.