Traktat sugaulijski między Indiami Brytyjskimi a Nepalem oraz traktat titalijski między Sikkimem a Indiami Brytyjskimi doprowadziły do ustępstw terytorialnych ze strony Nepalu, który formalnie musiał uznać niepodległość Sikkimu.
W okresie długiego panowania Tsudphud Namgyala (1793–1863) stolica została przeniesiona z Rabdantse do Tumlongu. Na żądanie brytyjskiego gubernatora generalnego, w 1835 r. obszar Dardżylingu został przekazany Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. W 1894 r. stolica została przeniesiona z Tumlong do Gangtoku.
Od 1861 r. Sikkim był brytyjskim protektoratem, od 1950 r. protektoratem Indii.
Od 1963 r. Palden Thondup Namgyal sprawował władzę autokratyczną, a mniejszość tybetańska była uprzywilejowana. Partie opozycyjne: Sikkimski Kongres Narodowy, reprezentujący ludność nepalską, oraz Kongres Państwa Sikkim utworzyły Komitet Wspólnego Działania, który żądał reform ustrojowych i społecznych. W 1974 r. powołano sikkimską konstytucję i Zgromadzenie Narodowe, a także zapowiedziano dalszą demokratyzację państwa oraz reformę rolną. W tym samym roku Sikkim stał się stanem stowarzyszonym Indii (ang. Associate State), co skutkowało 35. poprawką w indyjskiej konstytucji. Rok później w wyniku napiętych stosunków Indie rozpoczęły interwencję wojskową. W kwietniu żołnierze wkroczyli do Gangtoku i otoczyli pałac.