Projekt Z (Nakajima Z) – niezrealizowany projekt własny wytwórni lotniczej Nakajima japońskiego bombowca strategicznego, przeznaczonego do lotów międzykontynentalnych, zdolnego do zaatakowania kontynentalnej części Stanów Zjednoczonych i powrotu nad terytorium kontrolowane przez Japonię. Samolot projektu Z miał być jedną z największych maszyn, jakie w przypadku realizacji posiadałoby japońskie lotnictwo. Historia Pomysł na opracowanie superbombowca strategicznego o międzykontynentalnym zasięgu zrodził się w wytwórni Nakajima na początku 1943 roku. W owym czasie wydział techniczny Cesarskiej Marynarki Wojennej sformułował wymagania techniczne określane kryptonimem 18 Shi, które powinien spełniać nowy, czterosilnikowy bombowiec strategiczny.
Z racji doświadczenia, jakie zdobyła firma Nakajima przy budowie nieudanego bombowca Nakajima G5N, projekt przekazano właśnie jej. Efektem prac inżynierów zaangażowanych w budowę maszyny spełniającej wymagania określone w 18 Shi był samolot Nakajima G8N. Zarząd wytwórni postanowił pójść za ciosem i w kwietniu 1943 r. przedłożono projekt opracowania superbombowca, który operując z wysuniętych baz, mógł osiągnąć kontynentalne terytorium Stanów Zjednoczonych, zbombardować je, a następnie bezpiecznie powrócić.