W kwietniu 1941 r. wzniósł się po raz pierwszy w powietrze, wyprodukowany przez inżynierów z Nakajimy, ciężki bombowiec Nakajima G5N. Samolot miał być przeznaczony dla Japońskiej Cesarskiej Marynarki Wojennej, jednak jeszcze przed pierwszym lotem G5N pracami nad nową konstrukcją zainteresowało się również lotnictwo japońskiej armii lądowej. Zwróciło się ono do zakładów Nakajima z propozycją budowy na bazie G5N bombowca dla Cesarskiej Armii Lądowej, oznaczonego jako Nakajima Ki-68.
Gotowy wstępny projekt został przekazany do akceptacji wydziałowi technicznemu armii lądowej na początku 1940 roku. Miała to być w praktyce G5N ze zmienionym, według wymagań armii, wyposażeniem pokładowym i uzbrojeniem.
Na wypadek niepowodzenia całego przedsięwzięcia dowództwo armii lądowej zleciło zakładom Kawasaki opracowanie konkurencyjnego projektu. W tym przypadku jednak nacisk położono na zdolność bombowca do operowania na dużych wysokościach. Nowy samolot otrzymał oznaczenie Kawasaki Ki-85 i miał być napędzany czterema silnikami wyposażonymi w turbosprężarki. Zakładano, że Ki-85 osiągnie na wysokości 8000 metrów prędkość 540 km/h.