2 października 1939, jak wszyscy obrońcy Helu poszedł do niewoli. Po wyzwoleniu wrócił do kraju i od 1945 do 1947 roku służył ponownie w Marynarce Wojennej. Był dowódcą plutonu w Samodzielnym Batalionie Morskim w Nowym Porcie i dowódcą kompanii w II Batalionie Rekruckim na Oksywiu. Na koniec pełnił obowiązki zastępcy dowódcy baterii w Redłowie.
W roku 1947 – w ramach akcji oczyszczania szeregów z oficerów przedwojennych – został przeniesiony do rezerwy i zmuszony do opuszczenia Gdyni. Pracował w Słupskim Urzędzie Morskim w Ustce, a potem w Zarządzie Małych Portów w Słupsku. W 1952 roku ukończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim i w roku 1953 został ekspertem Polskiej Izby Handlu Zagranicznego (PIHZ).
W 1956 roku ukończył studia na Wydziale Budowy Okrętów Politechniki Gdańskiej i w lutym 1958 wrócił na morze. Pływał na statkach PŻM dosługując się w roku 1962 stopnia kapitana żeglugi wielkiej. Wrócił do Gdyni i pływał na statkach PLO do roku 1968, kiedy to został skierowany do pracy w Zarządzie Portu Gdańsk. W roku 1976 przeszedł na emeryturę, ale do roku 1980 był jeszcze ławnikiem Izby Morskiej w Gdyni.
Był jednym z twórców Panteonu Marynarki Wojennej na Oksywiu. Został pochowany na starym cmentarzu oksywskim. mały|Grób kmdra por.