40 mm armata przeciwlotnicza Mark II — część 3

Armata ta potocznie nazywana była „pom-pom”, od odgłosu strzelania.

Z konstrukcji działka Mark II wywodził się późniejszy udoskonalony model Mark VIII z lat 30., z taką samą lufą i o takich samych parametrach balistycznych, lecz z ulepszoną automatyką i używany także w wersji sprzężonej po 4 lub 8 luf (także nazywany „pom-pom”).

Podczas II wojny światowej wyprodukowano także dla starych działek Mark II 28 nowych podstaw Mark XV o napędzie mechanicznym, analogicznych do podstawy Mark XVI działka Mark VIII. thumb|Działko 40 mm wz.28 na niszczycielu ORP „Wicher”

Eksport Działka Mark II były także przedmiotem eksportu. Około 50 dział zostało wyeksportowanych do Włoch, a następnie były one produkowane na licencji w zakładach Terni. Wersja licencyjna Vickers-Terni 1915/1917 używała 50-nabojowych bębnowych pojemników na amunicję.

Podczas I wojny światowej Rosja zakupiła 40 dział, dostarczonych do 1916 roku (po 20 dla Floty Bałtyckiej i Czarnomorskiej). Dalsze działa produkowano na licencji w Zakładach Obuchowskich, z czego do 1917 roku wyprodukowano co najmniej 12.