Po kilkumiesięcznej pracy w Kaliszu, od 1898 roku studiował w Uniwersytecie Katolickim w Louvain. W 1900 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy De ideae religionis genesi in evolutionisimo Darvino-Spenceriano napisanej pod kierunkiem ks. Dezyderego Józefa Merciera. Dużo w tym czasie podróżował, poszerzając swe horyzonty. Najpierw udał się do Anglii. Przez kilka miesięcy pracował w bibliotece British Museum, po czym odwiedzał uniwersytety w Oksfordzie i Cambridge. Potem udał się do Francji i Włoch.
Od 1901 do 1914 roku pracował w Seminarium Duchownym we Włocławku na stanowisku profesora filozofii i pedagogiki. W latach 1901–1905 był jego wicerektorem, a od 1908 do 1911 roku rektorem. W 1909 roku założył miesięcznik pt. Ateneum Kapłańskie poświęcony teologii i filozofii.
Od 1914 do 1918 roku był profesorem filozofii i ostatnim rektorem Cesarskiej Akademii Duchownej Rzymskokatolickiej w Petersburgu.
W lutym 1918 roku został wiceprezesem Komitetu Organizacyjnego przyszłego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W czerwcu 1918 roku Komitet przeniósł się do kraju, a w drugiej połowie tego samego roku Katolicki Uniwersytet Lubelski rozpoczął swoją działalność. Ks. Idzi Radziszewski był jego pierwszym rektorem (do 1922 roku).