Lata pokoju spowodowały wzrost potęgi i dobrobytu po obu stronach, a Tukidydes z perspektywy czasu określił lata 445–431 jako wzmacnianie swoich pozycji i przygotowanie do wojny.
W Atenach po władzę sięgnął wspierający demokrację Perykles, zdecydowany przeciwnik Sparty. Za sprawą jego poczynań, w 443 roku ostracyzmowany został jego polityczny przeciwnik, Tukidydes. Perykles przeprowadził reformy ustrojowe, które wpłynęły na wzrost potęgi Aten: za jego czasów przeniesiono skarbiec Związku z Delos do Aten pod pretekstem, że będzie tam bezpieczniejszy w przypadku wojny z Persją. W istocie jednak Perykles z pomocą pieniędzy, które płaciły Atenom polis wchodzące w skład związku, mógł pozwolić sobie na wielkie inwestycje budowlane w Atenach (m.in. Partenon), a także utrzymywanie potężnej floty. Perykles wprowadził także wynagrodzenia za sprawowanie urzędów, m.in. sędziego ludowego. W rezultacie demokracja miała wielu zwolenników w Atenach. Wkrótce Związek nawiązał nowe sojusze z polis położonymi nad Morzem Czarnym, co dało mu dostęp do tamtejszych bogactw. Perykles prowadził też działania wojskowe na wyspie Eubea: siłą ujarzmił mieszkańców wyspy i przeprowadził tam kolonizację ateńską.