Po wojnie kierował w latach 1945–1954 Institut G (Suchumi, Gruzińska SRR), a następnie był profesorem fizyki na Uniwersytecie Lipskim (1954–1961).
Został pochowany na cmentarzu Ohlsdorf.
Był bratankiem Heinricha Hertza i ojcem Carla Hellmutha Hertza.
Wyróżnienia 1925 – Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki (z Jamesem Franckiem) 1951 – Medal Maxa Plancka (z Jamesem Franckiem) 1951 – Nagroda Stalinowska (z ) 1955–1967 – prezydentura Stowarzyszenia Fizyków (NRD) członkostwo Niemieckiej Akademii Nauk i Rosyjskiej Akademii Nauk (członek zagraniczny)
Przypisy , Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1926, The Results of the Electron-Impact Tests in the Light of Bohr’s Theory of Atoms.
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-25].
Kategoria:Niemieccy fizycy XX wieku Kategoria:Niemieccy fizycy doświadczalni
Kategoria:Niemieccy nobliści – fizyka Kategoria:Niemieccy laureaci Medalu Maxa Plancka Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami doświadczeń fizycznych
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Getyndze Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Humboldtów w Berlinie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium
Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Ohlsdorf w Hamburgu Kategoria:Niemieccy fizycy atomowo-molekularni