od 869 przywilej wyświęcania patriarchy został zastrzeżony dla mafriana. Współpraca patriarchów i mafrianów układała się na ogół zgodnie, choć zdarzyło się kilka konfliktów.
W czasach nowożytnych godność mafriana stała się czysto tytularna i przysługiwała jakobickim metropolitom Jerozolimy. Ostatni dostojnik jakobicki noszący tytuł mafriana Wschodu – Behnama IV – zmarł w 1895. Obecnie mafrianami bywają nazywani jakobiccy metropolici Kościoła malankarskiego w południowych Indiach.
Za najwybitniejszego mafriana uważa się Grzegorza Bar Hebraeusa (Bar Ebraja, arab. أبو الفرج بن العبري Abu l-Faradż Ibn Al-Ibri, 1226-1286).
Przypisy
Kategoria:Syryjski Kościół Ortodoksyjny Kategoria:Urzędy i tytuły kościelne