Pomagał w rozwoju kościoła kalwińskiego w Małopolsce- w swych dobrach zamienił na zbory parafialny kościół w Palczowicach (1564), w Przybradzu (1568) i Radoczy (1574). Pomagał też gminie protestanckiej w Krakowie (w 1568 kupił im kamienicę przy ul. św. Jana, którą zamienił na zbór i szkołę). W 1570 po śmierci Myszkowskiego i objęciu funkcji starosty przez Poseł na sejm 1572 roku z województwa krakowskiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 203.. W tym roku powrócił na urząd podstarościego przy Janie Firleju. W okresie bezkrólewia (1572-1573) czuwał nad bezpieczeństwem Krakowa. W czasie następnego bezkrólewia (1574-6) pilnował zamku wawelskiego. Cieszył się względami Stefana Batorego po jego elekcji na tron polski. W 1577 był komisarzem królewskim na województwo krakowskie i sandomierskie do obejmowania czasowym sekwestrem towarów i pieniędzy kupców gdańskich. W król mianował go burgrabią krakowskim. W roku następnym przestał być podstarościm, usunięty przez Mikołaja Dłuskiego.