Można podejrzewać, że list nie spotkał się z uznaniem adresata ze względu na krytyczny ton i został odłożony do materiałów nieaktualnych, zaś do zachowanego zbioru materiałów ćwiczebnych został skopiowany jedynie jako przykład wartościowy stylistycznie.
List wzbudził zainteresowanie badaczy dopiero w stuleciach XVIII i XIX, kiedy to ukazał się najpierw w odpisie, a następnie kilkukrotnie w druku, opatrzony komentarzami. Tekst łaciński wraz ze swoim tłumaczeniem opublikował w 1856 Jan Papłoński w „Gazecie Warszawskiej”, przedrukowany następnie w tym samym roku w „Bibliotece Warszawskiej” (tekst łaciński opierał się jednak na dawniejszym odpisie zawierającym błędy i opuszczenia). Łaciński oryginał został opublikowany w Polsce przez Augusta Bielowskiego w 1864 i Jadwigę Karwasińską w 1973. Tłumaczenie listu na język polski autorstwa Kazimierza Abgarowicza ukazało się w 1966.