awansował do stopnia kapitana. W połowie listopada wraz z resztą wojsk Białych ewakuowany został do Gallipoli. Tam wydawał pismo „Gallipoli” („Галлиполи”). Był też jednym z założycieli Stowarzyszenia Gallipojczyków. Na emigracji zamieszkał na krótko w Bułgarii, po czym przeniósł się do Paryża, gdzie uczestniczył w Zebraniu Gallipojczyków. Wstąpił do Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego.
Na pocz. lat 20. próbował swoich sił w twórczości poetyckiej, wydając 2 zbiory wierszy pt. „Наступление” i „Пусть”. W styczniu 1929 r. zaczął wydawać pismo „Czasowoj”, które stało się centralnym organem prasowym białej emigracji rosyjskiej.
Po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii w 1936 r., lewicowe władze francuskie wymogły na nim przeniesienie redakcji pisma do Brukseli. Sam W. W. Oriechow przybył początkowo do Hiszpanii do sztabu gen. Francisco Franco, zaś po powrocie do Brukseli pisał artykuły silnie wspierające frankistów. Pod wpływem tej propagandy wielu Białych Rosjan przedostało się nielegalnie do Hiszpanii, wstępując do wojsk frankistowskich (vide: Rosyjski oddział wojskowy gen. Franco).