W następnym roku 3. batalion został przeniesiony z Kalinovika do Lewoczy. W 1898 roku 4. batalion został przeniesiony do Koszyc, a jego miejsce w Syhocie Marmaroskim zajął 2. batalion. W latach 1898–1908 pułk stacjonował w Lewoczy z wyjątkiem 2. batalionu, który załogował w Syhocie Marmaroskim. W 1908 roku 3. batalion został detaszowany do Višegradu, a w 1913 roku do Rogaticy.
W latach 1896–1914 pułk wchodził w skład 54 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 3. batalion od 1908 roku wchodził w skład 7 Brygady Górskiej należącej do 1 Dywizji Piechoty.
Pułk w I wojnie światowej W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy. Skład narodowościowy w 1914 roku 28% - Węgrzy, 33% - Rusini, 29% - Rumunii. Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów.