Blackburn B-88 (Y.B.1, B-54) – prototyp brytyjskiego, pokładowego, turbośmigłowego samolotu patrolowego przeznaczonego do zwalczania okrętów podwodnych.
Historia B-88 powstał w odpowiedzi na specyfikację techniczną GR.17/45 wydaną przez Air Ministry w 1945 roku. Zakładała ona wybudowanie wyspecjalizowanego w zwalczaniu okrętów podwodnych samolotu zdolnego do operowania z pokładu lotniskowca. Zapotrzebowanie na tego typu maszyny było wynikiem doświadczeń, jakie Royal Navy wyniosła z czasów II wojny światowej, podczas której lotnictwo wykazało ogromną skuteczność w zwalczaniu niemieckich U-Bootów. Do prac nad nową maszyną przystąpiły dwie wytwórnie lotnicze. Fairey, którego inżynierowie zbudowali Fairey Gannet, oraz Blackburn Aircraft, który skonstruował B-88. Początkowo projekt został oznaczony jako B-54 (Y.A.5), nowa maszyna miała być napędzana nowo projektowanym silnikiem turbośmigłowym Napier Double Naiad, który był podwójną wersją pojedynczego silnika Napier Naiad. Z racji zarzucenia przez producenta jednostki napędowej firmy Napier & Son dalszych prac nad silnikiem, projekt B-54, już pod nowym oznaczeniem B-88, przystosowano do silnika Armstrong Siddeley Double Mamba (znanego również pod oznaczeniem Twin Mamba a będącego również układem dwóch pojedynczych silników Armstrong Siddeley Mamba).