Z dniem 1 grudnia 1929 roku przeniesiony został do dyspozycji Ministra Komunikacji z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. Obowiązki zastępcy szefa Oddziału IV Sztabu Głównego – szefa Służby Komunikacji Wojskowej przekazał płk. dypl. Aleksandrowi SzychowskiemuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 20 z 23.12.1929 r.. Na stopień pułkownika awansowany został ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku. Z dniem 31 stycznia 1930 roku przeniesiony został do rezerwy. Pełniąc służbę w Sztabie Generalnym (Głównym) WP pozostawał oficerem nadetatowym 1 pułku kolejowego, a po przeniesieniu do rezerwy pozostawał na ewidencji 2 batalionu mostów kolejowych.
Będąc w dyspozycji Ministra Komunikacji objął stanowisko wicedyrektora Dyrekcji Okręgowej Polskich Kolei Państwowych w Krakowie. W następnym roku mianowany został na stanowisko dyrektora. Później powołany został na stanowisko II wiceministra komunikacji i sprawował je do września 1939 roku. Był najbliższym współpracownikiem Juliusza Ulrycha (ministra komunikacji) i inż. Juliana Piaseckiego (pierwszego wiceministra komunikacji). Równocześnie z pełnieniem funkcji wiceministra komunikacji był A.B. prezesem Naczelnej Organizacji Inżynierów R.P., grupującej wszystkie stowarzyszenia inżynierskie.