Godber zmarł wkrótce po wydaniu albumu na skutek ataku serca.
Muzyka i teksty thumb|Peter Sinfield (Genua, 2010) Według opisu Wiesława Weissa z miesięcznika Teraz Rock muzyka albumu była eklektyczna, łamiąca konwencje, odwołująca się do tradycji europejskiej, zdumiewała bogactwem wyobraźni kompozytorskiej, zuchwałością rozwiązań aranżacyjnych i brzmieniowych, niespotykaną intensywnością emocji i kunsztem wykonania. Towarzyszyły jej poetyckie teksty Petera Sinfielda, przedstawiające mroczną i pesymistyczną wizję świata, w przeciwieństwie do naiwnego idealizmu epoki hippiesów.
„21st Century Schizoid Man”, potężnie brzmiący, wirtuozerski utwór ze zmieniającymi się metrami, innowacyjnie łączy szorstki wokal Lake’a z elektronicznie przetworzonymi talerzami z chrzęszczącymi, mocno przesterowanymi akordami gitarowymi i jednym z kultowych, natychmiast rozpoznawalnych motywów muzyki rockowej. Jazzowe skłonności zdradza swingująca część środkowa utworu oraz solówki saksofonisty Iana McDonalda i gitarzysty Roberta Frippa. Utwór zamyka chaotyczne, kakofoniczne zakończenie, nie spotykane wcześniej w muzyce rockowej. Drugi utwór, „I Talk to the Wind”, to urokliwa pastoralna ballada z lirycznie brzmiącym fletem McDonalda i gitarą Frippa o ciepłej tonacji, inspirowaną grą Wesa Montgomery’ego.