Budynek Początkowo szkoła mieściła się w budynku obok kościoła św. Jana w Gnieźnie (dawny klasztor). W 1904 roku przeniosła się do pseudogotyckiego budynku przy ul. św. Jana. W czasie II wojny światowej w budynku tym był szpital dla rannych żołnierzy – najpierw hitlerowskich, później radzieckich. W czasie okupacji akta uczniów, zdjęcia i dzienniki zostały ukryte i zachowały się do dzisiaj. Po zakończonej wojnie w salach nic nie zostało – całe wyposażenie szkoły zostało zabrane przez żołnierzy. Budynek ten jest jednym z największych budynków gimnazjalnych w mieście. Ponieważ usytuowany jest na wzniesieniu, zaistniały trudności z nazwą pięter. Obecnie przyjmuje się, że składa się on z sutereny, parteru, 1. i 2. piętra oraz z poddasza. W suterenie znajdują się dwie małe sale do języka angielskiego oraz świetlica. Na parterze, poza salami lekcyjnymi znajduje się sekretariat, sklepik szkolny, a także biblioteka. Drugie piętro zostało podzielone na część lekcyjną i sportową, gdzie znajdują się szatnie i sala gimnastyczna.