W zależności od rodzaju gry komputerowej lub rodzaju rozgrywki zjawisko kampowania może być tolerowane przez współgraczy w mniejszym lub większym stopniu. W grach, w których nacisk położony jest na dynamikę rozgrywki (np. seria Quake), taktyka ta jest potępiana przez ogół graczy, natomiast w grach, które możliwie wiernie starają się oddać realizm pola walki (np. seria Red Orchestra) takie zachowania są, choćby częściowo, akceptowalne (gracz uzbrojony w broń snajperską jest praktycznie bezbronny „w polu” wobec przeciwnika wyposażonego w broń maszynową, co zmusza go do choćby częściowego przyjęcia taktyki kampowania). Istnieją również tryby w grach, w których kampowanie może być częścią rozgrywki. W klasycznym dla wielu gier komputerowych trybie zdobądź flagę (ang. capture the flag) jedną z taktyk jest podział drużyn graczy na dwa zespoły – jeden ofensywny (którego zadaniem jest zdobycie flagi przeciwnika i przetransportowanie jej do własnej bazy), a drugi defensywny. Zespół defensywny pozostaje we własnej bazie i ma za zadanie obronić własną flagę przed przejęciem jej przez drużynę przeciwną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampowanie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.