Po kampanii wrześniowej powróciła do rodziny i wkrótce rozpoczęła pracę w sekretariacie Landkomisariatu w Dąbrowie Tarnowskiej. Jednocześnie związała się z konspiracyjnym Związkiem Walki Zbrojnej. Wykorzystując swoje stanowisko przekazywała organizacji informacje z dokumentów niemieckich, do których miała dostęp, niszczyła trafiające do urzędu listy denuncjujące Polaków, uprzedzała o możliwych aresztowaniach i represjach. Została zatrzymana we wrześniu 1940 roku, według jednej z wersji na skutek denuncjacji, i osadzona w więzieniu na Montelupich w Krakowie. Po śledztwie, w którym nie zdradziła nikogo, została skazana na śmierć za szpiegostwo i przeniesiona do więzienia w Tarnowie. Rozstrzelano ją 23 lipca 1941 roku na miejscu masowych straceń w lesie Kruk na obrzeżach podtarnowskiej wsi Skrzyszów. Jej matka, składająca później na tym miejscu kwiaty, została aresztowana i zmarła w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück. Upamiętnienie thumb|240px|Pomnik w lesie Kruk we wsi Skrzyszów. W 1957 roku z inicjatywy tarnowskiego nauczyciela, Karola Halskiego, została dokonana ekshumacja i powtórny, uroczysty pogrzeb zwłok 52 ofiar rozstrzeliwań w lesie Kruk.