Projekt wstępny przepompowni powstał w 1901 roku. Został wykonany przez inż. Thiem, który po modyfikacjach był podstawą realizacji budowy przepompowni w latach 1901–1905. Cały kompleks przepompowni obejmował: maszynownię z pompami do przetłaczania wody z zainstalowanymi trzema leżącymi maszynami parowymi typu Woolfa napędzającymi po dwie pompy tłokowe – nurnikowe, kotłownię, skład węgla, odżelaziacz systemu Pieffke, filtr biologiczny, warsztat, budynki: administracyjny i mieszkalny. W latach 70. XX wieku pracę agregatów pompowo-parowych zastąpiły pompy wirowe.
Podstawowe wyposażenie techniczne pompowni obejmowało: cztery dwupłomienicowe kotły parowe, walczakowe typu kornwalijskiego (powierzchnia ogrzewalna każdego z nich: 80 m², wytarzane przez nie ciśnienie: 8 atm) ekonomizer o powierzchni ogrzewalnej 200 m² pompy Worthingtona zasilające kotły w wodę instalacja oczyszczająca wodę zasilającą kotły parowe dwa parowe agregaty prądotwórcze baterie akumulatorów
Przepompownię zaopatrywano w węgiel między innymi odrzańską drogą wodną. Przeładunek z barek następował w Porcie Ujście Oławy. Następnie węgiel przewożony był specjalnie rozbudowaną w 1903 roku kolejką wąskotorową, łączącą port z przepompownią.