Reakcje na traktat Wielka Brytania przyjęła traktat z zadowoleniem, w szczególności otwarcie Chongqingu i Jangcy, ponieważ (zgodnie z wcześniej uzyskaną klauzulą najwyższego uprzywilejowania) rozszerzało to także jej przywileje handlowe na terenie, który uważała za swoją sferę wpływów. Podobnie zareagowali Amerykanie.
Na traktat szybko zareagowała Rosja, zaniepokojona obecnością japońską w "rosyjskiej strefie wpływów" w Mandżurii. Nakłoniła rządy Francji i Niemiec do wspólnej interwencji dyplomatycznej (23 kwietnia 1895). Mocarstwa skłoniły Japonię do wycofania się z aneksji Liaodongu w zamian za dodatkowe 30 mln taeli srebra (ponad 1000 ton). Rząd japoński, nie będąc się w stanie militarnie przeciwstawić potęgom europejskim, a nie mogąc liczyć na wsparcie Wlk. Brytanii i USA, zgodził się na te warunki, sformalizowane w Konwencji Liaotuńskiej (podpisanej 8 listopada 1895).