Charakterystyka 16 pierwszych obiektów typu ULX zostało zidentyfikowanych przez kosmiczny teleskop rentgenowski Einstein Observatory na początku lat 90. XX wieku. Obiektami typu ULX nazywane są zazwyczaj jasne źródła promieniowania rentgenowskiego o jasności wynoszącej więcej niż oczekiwana jasność sferycznego obiektu o masie typowej gwiazdy neutronowej, która promieniuje w wyniku akrecji materii na jej powierzchni. Spotykane są także bardziej dokładne definicje, na przykład obiekty o jasności wynoszącej przynajmniej 1039 erg/s w zakresie promieniowania 0,5 – 8,9 keV. W porównaniu z jasnością Słońca całkowita jasność ULX jest około milion razy większa, a ich jasność w zakresie promieniowania rentgenowskiego wynosi do biliona (1012) razy więcej niż jasność Słońca w tym zakresie promieniowania.
Natura ultraintensywnych źródeł rentgenowskich nie została jeszcze poznana. Według pierwszych hipotez mogą one być związane z czarnymi dziurami o masie pośredniej, ale późniejsze odkrycia w tym zakresie wskazują, że przynajmniej niektóre z nich mogą mieć inne pochodzenie.